مؤسسات پزشکی برای حمایت از مراقبت از بیمار به تأمین اکسیژن مداوم و به طور مناسب کنترل شده وابسته هستند. بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها، مراکز درمان اورژانس و سایر مراکز مراقبت‌های بهداشتی ممکن است از اکسیژن در بخش‌های اورژانس، اتاق‌های عمل، بخش‌های مراقبت‌های ویژه، بخش‌های بهبودی و مناطق بستری عمومی استفاده کنند. هرگونه وقفه، فشار ناکافی عرضه، یا عدم رعایت الزامات کیفیت گاز پزشکی می تواند بر عملیات بالینی و ایمنی بیمار تأثیر بگذارد.
یک سیستم تولید اکسیژن جذب نوسان فشار (PSA) می‌تواند منبع اکسیژن در محل را با جداسازی اکسیژن از هوای فشرده فراهم کند. برای مؤسسات پزشکی، این رویکرد ممکن است وابستگی به گاز تحویلی را کاهش دهد و استقلال عرضه را در زمانی که سیستم به درستی طراحی، نصب، راه اندازی و نگهداری شود، بهبود بخشد.
با این حال، خرید تجهیزات اکسیژن پزشکی بیشتر از مقایسه ظرفیت و قیمت ژنراتورها را شامل می شود. یک مرکز مراقبت های بهداشتی باید مقررات گاز پزشکی، خلوص اکسیژن مورد نیاز، اوج تقاضا، فشار توزیع، افزونگی، تامین پشتیبان، قابلیت اطمینان نیرو، الزامات کنترل عفونت، منابع تعمیر و نگهداری و صلاحیت های تامین کننده تجهیزات را در نظر بگیرد.
از همه مهمتر،اکسیژن تولید شده توسط یک سیستم PSA صنعتی به طور خودکار برای استفاده پزشکی مناسب نیست. سیستمی که برای تامین بیماران در نظر گرفته شده است باید مشخصات کیفی اکسیژن پزشکی قابل اجرا و الزامات نظارتی در کشور مقصد را برآورده کند. انتخاب تجهیزات، آزمایش، صدور گواهینامه و مدیریت ریسک بالینی باید قبل از تأیید سیستم برای استفاده بیمار مورد بررسی قرار گیرد.
این مقاله ملاحظات کلیدی را که موسسات پزشکی باید قبل از خرید یک سیستم تولید اکسیژن PSA ارزیابی کنند، توضیح می‌دهد و به مدیران بیمارستان، مهندسان زیست پزشکی، مدیران تسهیلات و پیمانکاران پروژه کمک می‌کند تا تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد تدارکات را بگیرند.
استانداردهای اکسیژن پزشکی و الزامات نظارتی را تأیید کنید
اولین قدم این است که مشخص شود که آیا تجهیزات پیشنهادی و خروجی آن می‌توانند به طور قانونی و ایمن برای کاربرد پزشکی مورد نظر استفاده شوند یا خیر.
اکسیژن پزشکی تابع الزامات کیفی و ایمنی است که با مواردی که برای بسیاری از کاربردهای اکسیژن صنعتی اعمال می شود متفاوت است. الزامات بر اساس حوزه قضایی، طبقه بندی محصول، استفاده مورد نظر، و پیکربندی سیستم تامین متفاوت است.
مشخصات کیفی اکسیژن قابل اجرا را بررسی کنید
قبل از خرید تجهیزات، الزامات کیفیت اکسیژن قابل اجرا در مرکز مراقبت های بهداشتی را تعیین کنید. اینها ممکن است شامل غلظت یا خلوص اکسیژن، محدودیت برای ناخالصی‌های مشخص، نیاز به رطوبت و سایر پارامترهای تعریف شده توسط مشخصات اکسیژن پزشکی یا داروسازی مربوطه باشد.
برای مثال، فارماکوپه اروپا شامل یک تک نگاری برای اکسیژن 93 درصد است که الزامات آن گاز دارویی را تعریف می کند. سایر بازارها ممکن است مشخصات دارویی، استانداردهای ملی یا مسیرهای نظارتی متفاوتی را اعمال کنند.
تیم پروژه نباید فرض کند که یک عبارت کلی مانند "اکسیژن 93٪" مطابقت با هر الزام برای استفاده پزشکی را ثابت می کند. غلظت اکسیژن تنها بخشی از ارزیابی کیفیت است.
تامین کننده باید مشخصات اکسیژن پزشکی مورد نظر را شناسایی کند، توضیح دهد که چگونه سیستم با آن مطابقت دارد، و مستندات و روش های آزمایشی مورد نیاز برای نشان دادن انطباق را ارائه دهد.
وضعیت نظارتی سیستم کامل را بررسی کنید
یک پروژه تولید اکسیژن پزشکی ممکن است شامل چندین عنصر تنظیم شده باشد، از جمله تجهیزات تولید اکسیژن، سیستم خط لوله گاز پزشکی، ترتیبات ذخیره سازی و پشتیبان، ابزار نظارت و تجهیزات کنترل مرتبط.
بسته به کشور، نصب ممکن است به مجوز مقامات بهداشتی، تأیید سیستم گاز پزشکی، بررسی مهندسی تأسیسات یا سایر روش‌های نظارتی نیاز داشته باشد.
برای مثال، یک پروژه ممکن است نیاز به رسیدگی به الزامات قابل اجرا تحت چارچوب سازمان غذا و داروی ایالات متحده، مقررات محلی گاز پزشکی، یا استانداردهای ملی مربوطه برای سیستم های خط لوله گاز پزشکی داشته باشد. تعهدات دقیق به مکان و کاربرد پیشنهادی بستگی دارد.
خریداران باید قبل از ثبت سفارش، مسیر تایید را مشخص کنند. این از خطر دریافت تجهیزاتی که می‌توانند اکسیژن تولید کنند، اما نمی‌توانند برای برنامه مراقبت‌های بهداشتی مورد نظر تأیید شوند، جلوگیری می‌کند.
درخواست اسناد پشتیبانی
اسناد مربوطه ممکن است شامل موارد زیر باشد:
مشخصات کیفیت اکسیژن پزشکی و گزارش های آزمایش.
مشخصات فنی تجهیزات و ضمانت عملکرد.
تأییدیه‌ها، گواهی‌ها و اظهارنامه‌های محصول قابل اجرا.
اسناد مدیریت کیفیت در صورت نیاز
راهنمای نصب، بهره برداری و نگهداری.
مراحل راه اندازی و آزمون پذیرش.
رابط خط لوله گاز پزشکی و مشخصات اتصال.
فواصل بازرسی توصیه شده و لیست قطعات یدکی.
گواهینامه ها باید از نظر دامنه، اعتبار، سازمان صادر کننده و ارتباط با پیکربندی دقیق تجهیزات خریداری شده بررسی شوند. گواهی برای یک جزء لزوماً انطباق کل تأسیسات گاز پزشکی را تأیید نمی کند.
محاسبه تقاضای اکسیژن بر اساس نیازهای بالینی واقعی
ظرفیت اکسیژن مورد نیاز یکی از مهمترین تصمیمات خرید است. یک سیستم کم اندازه ممکن است در طول دوره های تقاضای بالینی بالا با مشکل مواجه شود، در حالی که یک سیستم غیر ضروری بزرگ ممکن است هزینه سرمایه، مصرف برق و هزینه های تعمیر و نگهداری را افزایش دهد.
یک مؤسسه پزشکی باید تقاضا را از روی نیازهای واقعی مراقبت از بیمار محاسبه کند نه اینکه یک ژنراتور را صرفاً بر اساس تعداد تخت‌ها انتخاب کند.
تعداد و نوع خروجی های اکسیژن را ارزیابی کنید
این محاسبه باید تعداد خروجی های اکسیژن، کاربردهای بالینی مورد نظر آنها و میزان استفاده مورد انتظار از بخش های مختلف را در نظر بگیرد.
حوزه های مرتبط ممکن است شامل موارد زیر باشد:
بخش های اورژانس و اتاق های احیا.
واحدهای مراقبت ویژه
سالن های عمل و مناطق بهبودی پس از بیهوشی.
بخش های عمومی بستری.
مناطق مراقبت از زایمان و نوزادان.
واحدهای وابستگی بالا
اتاق های درمان و مشاهده.
همه پریزها با حداکثر تقاضا به طور همزمان کار نمی کنند. بنابراین تیم مهندسی باید مفروضات تقاضای مناسب و فاکتورهای تنوع را مطابق با استاندارد طراحی گاز پزشکی قابل اجرا و الزامات بالینی بیمارستان اعمال کند.
با این حال، فاکتورهای تنوع نباید صرفاً برای کاهش اندازه تجهیزات انتخاب شوند. تقاضای اضطراری، گسترش بالینی آینده و عواقب شکست عرضه باید با دقت در نظر گرفته شود.
میانگین تقاضا را از اوج تقاضا متمایز کنید
میانگین مصرف اکسیژن برای تخمین هزینه های عملیاتی مفید است، اما برای اندازه گیری سیستم تامین کافی نیست.
یک بیمارستان ممکن است تغییرات قابل توجهی در نیاز اکسیژن به دلیل پذیرش بیمار، بیماری تنفسی فصلی، حوادث اورژانسی، تغییرات در عملکرد بالینی، یا معرفی بخش‌های جدید را تجربه کند.
طراحی باید مشخص کند:
میانگین مصرف اکسیژن مورد انتظار
اوج تقاضای ساعتی و روزانه.
تغییرات کوتاه مدت در جریان
فشار تحویل مورد نیاز در اوج تقاضا.
تغییرات پیش بینی شده در ظرفیت بالینی
تقاضای مرتبط با هرگونه تجهیزات پزشکی متصل اضافی.
در مواردی که داده های مصرف تاریخی قابل اعتماد وجود دارد، باید در کنار خدمات بالینی برنامه ریزی شده بیمارستان بررسی شوند. برای تاسیسات جدید، تیم مهندسی باید از یک مدل تقاضای مستند بر اساس ظرفیت تخت مورد نظر، چیدمان بخش، تجهیزات بالینی و استانداردهای طراحی قابل اجرا استفاده کند.
تقاضای آتی را بدون بزرگ کردن غیر ضروری در نظر بگیرید
بیمارستان ها اغلب بخش ها، مناطق درمانی یا خروجی های اکسیژن را به مرور زمان اضافه می کنند. خرید یک سیستم بدون پیش‌بینی برای الزامات آینده می‌تواند توسعه بعدی را گران کند.
مشخصات تدارکات باید بین تقاضای اولیه و تقاضای آینده مورد انتظار تمایز قائل شود. این به تامین کننده اجازه می دهد تا ارزیابی کند که آیا نصب باید شامل ظرفیت تولید اضافی، ترتیبات تجهیزات مدولار یا تدارکاتی برای ارتقاء سیستم در آینده باشد.
برنامه ریزی آینده نباید ایمنی یا عملکرد نصب اولیه را به خطر بیندازد. هر گونه گسترش باید کیفیت اکسیژن پزشکی، عملکرد خط لوله و افزونگی مورد نیاز را حفظ کند.
بررسی خلوص اکسیژن و کنترل کیفیت گاز پزشکی
کیفیت اکسیژن یک الزام ایمنی بالینی است، نه صرفاً یک مشخصات محصول.
یک سیستم تولید اکسیژن پزشکی باید به طور مداوم گازی را تولید کند که الزامات قابل اجرا را در نقطه ای که وارد سیستم توزیع گاز پزشکی می شود برآورده کند. تیم پروژه باید نحوه اندازه‌گیری، نظارت، مستندسازی و حفاظت از کیفیت را در هنگام تغییر شرایط عملیاتی ارزیابی کند.
غلظت مشخص شده اکسیژن را درک کنید
سیستم های اکسیژن PSA از طریق فرآیندهای جذب و دفع، اکسیژن را از سایر اجزای هوای اتمسفر جدا می کند. گاز حاصل دارای غلظت اکسیژن است که توسط طراحی سیستم و شرایط عملیاتی تعیین می شود.
برخی از سیستم های اکسیژن پزشکی برای تولید اکسیژن با غلظت اسمی تقریباً 93٪ طراحی شده اند، اما مشخصات واقعی باید برای بازار مورد نظر و کاربرد پزشکی تأیید شود.
در سند خرید باید محدوده عملیاتی مورد نیاز و استاندارد اکسیژن پزشکی قابل اجرا ذکر شود. همچنین باید شرایطی را که تامین کننده عملکرد اعلام شده را تضمین می کند، مشخص کند.
کنترل ناخالصی را تأیید کنید
غلظت اکسیژن به تنهایی نشان نمی دهد که یک منبع گاز تمام الزامات کیفیت پزشکی را برآورده می کند.
بسته به مشخصات قابل اجرا، ارزیابی کیفیت ممکن است شامل محتوای آب و ناخالصی ها یا آلاینده های انتخاب شده باشد. سیستم تصفیه هوای خوراک، محل ورودی، پیکربندی کمپرسور، فیلترها و شیوه‌های نگهداری می‌تواند بر کیفیت نهایی گاز تأثیر بگذارد.
تأمین‌کننده باید توضیح دهد که کدام پارامترهای کیفیت توسط تجهیزات کنترل می‌شوند، که در طول راه‌اندازی تأیید می‌شوند و به آزمایش دوره‌ای نیاز دارند.
در مواردی که اجزای تصفیه یا نظارت اضافی لازم است، آنها باید در محدوده تجهیزات و برنامه تعمیر و نگهداری گنجانده شوند نه اینکه به عنوان الزامات آینده نامشخص باقی بمانند.
نظارت مستمر و آلارم ها را مشخص کنید
سیستم های اکسیژن پزشکی باید شامل نظارت مناسب بر پارامترهای لازم برای حفظ عملکرد ایمن باشد. بسته به طراحی و الزامات قابل اجرا، این موارد ممکن است شامل غلظت اکسیژن، فشار عرضه، جریان، وضعیت تجهیزات و شرایط عملیاتی غیرعادی باشد.
ترتیبات هشدار باید این امکان را برای پرسنل مجاز فراهم کند تا یک مشکل در حال توسعه را شناسایی کرده و قبل از به خطر افتادن مراقبت از بیمار پاسخ دهند.
مشخصات تدارکات باید روشن کند:
کدام پارامترها به طور مداوم اندازه گیری می شوند.
کدام آلارم ها ارائه می شوند.
جایی که آلارم ها نمایش داده می شوند یا منتقل می شوند.
چه اتفاقی می افتد زمانی که کیفیت اکسیژن خارج از محدوده مشخص شده قرار می گیرد.
ابزارها چگونه کالیبره یا تأیید می شوند.
نحوه ثبت و بررسی وقایع هشدار
یک آنالایزر اکسیژن تنها زمانی مفید است که عملکرد آن حفظ شود و تاسیسات پاسخ مشخصی به قرائت های آن داشته باشد. نظارت باید با رویه های عملیاتی بیمارستان و مسئولیت های ایمنی گاز پزشکی ادغام شود.
تداوم عرضه و افزونگی را در اولویت قرار دهید
تامین اکسیژن یک بیمارستان را نمی توان تنها با استفاده از عملکرد تولید عادی ارزیابی کرد. طراحی همچنین باید شامل خرابی تجهیزات، تعمیر و نگهداری، وقفه های تاسیساتی، تقاضای غیرمنتظره و سایر رویدادهایی باشد که می تواند عرضه را مختل کند.
یک سیستم تولید اکسیژن PSA ممکن است استقلال عرضه را بهبود بخشد، اما نباید به عنوان تنها محافظ در برابر قطع شدن اکسیژن در نظر گرفته شود.
افزونگی نسل را ارزیابی کنید
پیکربندی تجهیزات مناسب به سطح تداوم مورد نیاز، اندازه مرکز، خدمات بالینی و استانداردهای گاز پزشکی قابل اجرا بستگی دارد.
تیم مهندسی باید ارزیابی کند که آیا یک واحد تولید واحد قابل قبول است یا اینکه آیا چندین واحد برای ارائه افزونگی عملیاتی مورد نیاز است.
در مواردی که چندین واحد استفاده می شود، طراحی باید نحوه عملکرد آنها، نحوه تقسیم تقاضا و اینکه آیا تجهیزات باقیمانده می توانند بار بالینی مورد نیاز را در صورت در دسترس نبودن یک واحد پشتیبانی کنند، روشن کند.
افزونگی باید در سطح سیستم ارزیابی شود. اگر هر دو به یک کمپرسور آسیب‌پذیر، منبع الکتریکی، جزء کنترلی یا دیگر عنصر مشترک وابسته باشند، نصب دو واحد تولید لزوماً محافظت کامل را فراهم نمی‌کند.
یک منبع اکسیژن پشتیبان مستقل فراهم کنید
یک مرکز پزشکی باید یک ترتیب پشتیبان مناسب برای شرایطی داشته باشد که در آن سیستم تولید اولیه نمی تواند اکسیژن مورد نیاز را تامین کند.
بسته به تاسیسات و مقررات قابل اجرا، پشتیبان گیری ممکن است شامل سیلندرهای اکسیژن، یک منبع اکسیژن عمده یا منبع تایید شده دیگری باشد. پیکربندی مناسب به تقاضای بالینی، زیرساخت های محلی، فضای ذخیره سازی موجود و زمان پاسخ مورد نیاز بستگی دارد.
ظرفیت پشتیبان باید با استفاده از تقاضای مورد انتظار در طول قطع و زمان مورد نیاز برای بازیابی عرضه اولیه یا ایجاد منبع جایگزین محاسبه شود.
این تسهیلات همچنین باید نحوه فعال شدن منبع پشتیبان، نحوه نظارت بر ظرفیت باقیمانده و چه کسی مجاز به مدیریت تغییر تعریف شود.
برای تعمیر و نگهداری و خاموشی های غیرمنتظره برنامه ریزی کنید
تعمیر و نگهداری باید بدون به خطر انداختن در دسترس بودن اکسیژن برای مراقبت از بیمار برنامه ریزی شود. طراحی سیستم باید اجازه دهد تا کار خدمات مورد نیاز با حفظ منبع مشخص شده از طریق تجهیزات اضافی یا منبع پشتیبان تایید شده انجام شود.
تامین کننده باید قطعاتی را که نیاز به تعویض معمولی دارند، فواصل خدمات مورد انتظار و مدت زمان احتمالی فعالیت های تعمیر و نگهداری را شناسایی کند.
بیمارستان‌ها همچنین باید رویه‌های مستندی را برای خاموشی‌های غیرمنتظره، از جمله ارتباط با بخش‌های بالینی، افزایش به مدیریت تسهیلات، و فعال‌سازی ترتیبات تامین پشتیبان، حفظ کنند.
بررسی فشار تحویل و سازگاری خط لوله گاز پزشکی
حتی زمانی که خلوص اکسیژن و ظرفیت تولید مطابق با مشخصات باشد، اگر فشار تحویل کافی نباشد یا شبکه توزیع ضعیف طراحی شده باشد، سیستم ممکن است خدمات رضایت بخشی را ارائه ندهد.
فشار عملیاتی مورد نیاز را تعیین کنید
فشار مورد نیاز به سیستم خط لوله گاز پزشکی، تجهیزات بالینی متصل، استانداردهای قابل اجرا و طراحی بیمارستان بستگی دارد.
تیم پروژه باید فشار مورد نیاز در خروجی سیستم تولید و حداقل فشاری که باید در نقاط بحرانی استفاده تحت شرایط تقاضای مورد انتظار حفظ شود را مشخص کند.
تلفات فشار از طریق فیلترها، رگولاتورها، تجهیزات ذخیره سازی، شیرها و خطوط لوله باید در طول طراحی مهندسی در نظر گرفته شود.
تأمین‌کننده باید داده‌های عملکرد فشار-جریان مربوطه را به جای نقل‌قول فقط فشار خروجی اسمی بدون توضیح شرایط جریان مربوطه ارائه دهد.
شبکه خط لوله موجود را ارزیابی کنید
برای یک بیمارستان موجود، تصمیم خرید باید با بررسی سیستم فعلی توزیع گاز پزشکی آغاز شود.
سوالات مهم عبارتند از:
آیا خط لوله موجود می تواند جریان پیشنهادی را پشتیبانی کند؟
آیا لوله ها، شیرها، رگلاتورها و اتصالات برای خدمات گاز پزشکی مورد نظر مناسب هستند؟
آیا سیستم خط لوله با استانداردهای قابل اجرا گاز پزشکی مطابقت دارد؟
آیا آلارم های موجود و ترتیبات مانیتورینگ فشار کافی هستند؟
آیا منبع جدید به تغییراتی در منیفولد، ترتیبات جداسازی یا سیستم کنترل نیاز دارد؟
یک ژنراتور نباید به یک خط لوله بیمارستانی موجود متصل شود زیرا اتصالات به نظر سازگار هستند. ادغام باید توسط پرسنل واجد شرایط طراحی، بازرسی، آزمایش و تایید شود.
شامل راه اندازی و آزمایش پذیرش خط لوله
قبل از استفاده بالینی، نصب تکمیل شده باید تحت آزمایش های مورد نیاز راه اندازی و پذیرش قرار گیرد. بسته به استانداردهای قابل اجرا و محدوده پروژه، این موارد ممکن است شامل آزمایش نشت، تأیید فشار، آزمایش هویت گاز، آزمایش کیفیت، تأیید هشدار و تأیید عملکرد صحیح سیستم در شرایط تقاضای شبیه‌سازی شده باشد.
الزامات آزمایش دقیق باید توسط مهندس گاز پزشکی مسئول و مقامات مربوطه ایجاد شود. آزمایش نباید به یک نشان دادن اساسی مبنی بر جریان اکسیژن از طریق خط لوله کاهش یابد.
زیرساخت منبع تغذیه و تاسیسات بیمارستان را ارزیابی کنید
سیستم‌های تولید اکسیژن PSA عموماً به نیروی الکتریکی برای کمپرسورها، کنترل‌ها، شیرها، ابزار نظارت و سایر تجهیزات پشتیبانی بستگی دارند. بنابراین یک منبع تغذیه قابل اعتماد برای عملکرد مداوم ضروری است.
بار الکتریکی کامل را محاسبه کنید
مشخصات خرید باید شامل الزامات الکتریکی سیستم کامل باشد، نه فقط واحد تولید اکسیژن.
بارهای مربوطه ممکن است شامل موارد زیر باشد:
کمپرسورهای هوا
تجهیزات تصفیه هوا
تجهیزات خنک کننده.
کنترل های فرآیند PSA
ابزار نظارت بر اکسیژن
سیستم های تهویه
تابلوهای کنترل و تجهیزات ارتباطی.
تامین کننده باید بار متصل، جریان راه اندازی، ولتاژ، فرکانس، پیکربندی فاز و سایر اطلاعات الکتریکی مورد نیاز برای طراحی را ارائه دهد.
مهندس برق تأسیسات باید تأیید کند که منبع موجود می تواند تجهیزات را تحت شرایط عملیاتی مورد انتظار بدون ایجاد نوسانات ولتاژ غیرقابل قبول یا بارگذاری بیش از حد زیرساخت موجود پشتیبانی کند.
برق اضطراری را در نظر بگیرید
بیمارستان ها ممکن است ژنراتورهای اضطراری، منابع برق اضطراری یا دیگر ترتیبات پشتیبان داشته باشند. با این حال، وجود برق اضطراری به طور خودکار به این معنی نیست که سیستم تولید اکسیژن می تواند از طریق قطع برق کار کند.
طراحی الکتریکی باید بررسی کند که آیا تجهیزات مربوطه به یک منبع اضطراری مناسب متصل است یا خیر، آیا بارهای راه‌اندازی قابل پشتیبانی هستند یا خیر، و اینکه سیستم در طول انتقال نیرو چگونه رفتار می‌کند.
این پروژه همچنین باید مشخص کند که کدام قطعات به برق بدون وقفه نیاز دارند و آیا عملکردهای نظارت، هشدار و کنترل در طول یک قطع منبع در دسترس هستند یا خیر.
نیازهای آب و زهکشی را ارزیابی کنید
بسته به طراحی تجهیزات، سیستم ممکن است به آب خنک کننده، زهکشی میعانات یا سایر وسایل برقی نیاز داشته باشد. تامین کننده باید جریان، کیفیت، فشار و شرایط عملیاتی مورد نیاز را در صورت لزوم مشخص کند.
مدیریت میعانات به ویژه برای تجهیزات هوای فشرده مهم است. ترتیبات زهکشی باید از تجمع ناخواسته جلوگیری کند و با الزامات محیطی و نگهداری تاسیسات مطابقت داشته باشد.
فضای نصب، تهویه و شرایط محیطی را در نظر بگیرید
یک بیمارستان ممکن است فضای محدودی برای تجهیزات ابزار جدید داشته باشد، به ویژه در هنگام ارتقاء یک مرکز موجود. هنگامی که نصب اختصاصی در فضای باز عملی باشد، یک سیستم PSA کانتینری می تواند مفید باشد، اما سایت همچنان نیاز به ارزیابی دقیق دارد.
محل نصب مناسب را انتخاب کنید
محل باید دسترسی کافی برای تحویل، بلند کردن، نصب، بازرسی و نگهداری را فراهم کند. همچنین باید اجازه دهد که سیستم به خط لوله گاز پزشکی و تاسیسات مورد نیاز بدون ایجاد افت فشار غیر ضروری یا عوارض عملیاتی متصل شود.
نصب نباید مسیرهای اضطراری را مسدود کند، با سایر خدمات ضروری بیمارستان تداخل داشته باشد، یا صدای غیرقابل قبول یا اثرات زیست محیطی در نزدیکی مناطق مراقبت از بیمار ایجاد کند.
تیم پروژه باید خطر سیل، زهکشی، ساختمان های مجاور، محدودیت های دسترسی و در دسترس بودن فضا برای تجهیزات اکسیژن پشتیبان را ارزیابی کند.
تهویه مناسب و حذف گرما را فراهم کنید
کمپرسورها و سایر تجهیزات در حین کار گرما تولید می کنند. یک اتاق کارخانه یا محفظه ظروف باید ضمن حفظ شرایط محیطی مورد نیاز برای اجزای الکتریکی و مکانیکی، گرما را حذف کند.
طراحی تهویه باید دمای محیط، قرار گرفتن در معرض خورشید، بار حرارتی تجهیزات، گرد و غبار و پیامدهای احتمالی نشت اکسیژن را در نظر بگیرد.
برای سیستم های اکسیژن، تهویه نیز یک اقدام ایمنی مهم است زیرا نشت می تواند غلظت اکسیژن را در جو اطراف افزایش دهد. غنی‌سازی اکسیژن می‌تواند مواد قابل احتراق را آسان‌تر مشتعل کند و شدیدتر بسوزد.
بنابراین طراحی باید اجزای سازگار با اکسیژن، جلوگیری از نشت، تهویه مناسب و نظارت مناسب را در صورت نیاز در ارزیابی خطر در نظر بگیرد.
نویز و لرزش را ارزیابی کنید
عملکرد کمپرسور می تواند صدا و ارتعاشی ایجاد کند که بر بخش های بیمارستان مجاور یا ساختمان های اطراف تأثیر می گذارد.
تامین کننده باید داده های مربوط به نویز را ارائه دهد و اقدامات لازم برای برآورده ساختن الزامات صوتی پروژه را شناسایی کند. بسته به نوع نصب، این اقدامات ممکن است شامل جداسازی تجهیزات، درمان صوتی، طراحی محوطه یا برنامه ریزی مکان باشد.
اقدامات کاهش صدا نباید تهویه، سرمایش، دسترسی تعمیر و نگهداری یا ایمنی تجهیزات را به خطر بیندازد.
بررسی کنترل عفونت و مدیریت ریسک بالینی
تجهیزات تامین اکسیژن پزشکی بخشی از زیرساخت های ضروری مرکز مراقبت های بهداشتی است. نصب و راه اندازی آن باید با تیم های مهندسی بالینی، مدیریت تاسیسات، کنترل عفونت و ایمنی گاز پزشکی بیمارستان هماهنگ شود.
از یکپارچگی سیستم گاز پزشکی محافظت کنید
نصب و نگهداری خطوط لوله گاز پزشکی باید توسط پرسنل واجد شرایط و با استفاده از روش ها و مواد تایید شده انجام شود.
تغییرات کنترل نشده، اتصالات نامناسب، آلودگی یا برچسب گذاری نادرست می تواند خطراتی فراتر از خود تجهیزات تولید ایجاد کند. تأسیسات باید نمودارهای دقیق خط لوله، شناسایی نقطه جداسازی و سوابق راه اندازی و نگهداری را حفظ کند.
هر گونه تغییر در سیستم باید از یک فرآیند مستند مدیریت تغییر پیروی کند که تأثیر بالقوه را بر مراقبت از بیمار و سایر خدمات بیمارستانی ارزیابی می کند.
جلوگیری از اختلال در عملیات بالینی
کار نصب در یک بیمارستان در حال اجرا باید به گونه ای برنامه ریزی شود که وقفه در منابع اکسیژن موجود و سایر تاسیسات ضروری به حداقل برسد.
طرح پروژه باید مناطق آسیب دیده، دوره های ایزوله مورد نیاز، ترتیبات تامین موقت، مسئولیت های ارتباطی و رویه های بازیابی خدمات را مشخص کند.
بخش‌های بالینی باید اطلاعات واضحی در مورد هرگونه تغییر برنامه‌ریزی‌شده که می‌تواند بر عرضه اکسیژن آنها تأثیر بگذارد، دریافت کنند. تا زمانی که مجوزها، تاییدیه ها و ترتیبات احتمالی لازم وجود نداشته باشد، کار نباید شروع شود.
مسئولیت روشنی در قبال کیفیت اکسیژن ایجاد کنید
بیمارستان باید مشخص کند که چه کسی مسئول نظارت بر کیفیت اکسیژن پزشکی، بررسی رویدادهای هشدار، مجوز تعمیر و نگهداری و تأیید بازگشت به خدمات بالینی پس از نقص یا تعمیر است.
این مسئولیت ها ممکن است بین تامین کننده تجهیزات، مهندس گاز پزشکی، تیم مهندسی زیست پزشکی، مدیریت امکانات، بخش کیفیت و سایر پرسنل تعیین شده مشترک باشد.
پاسخگویی واضح کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که یک نتیجه غیرعادی منجر به اقدام مناسب می شود نه اینکه نادیده گرفته شود یا به عنوان یک مشکل تجهیزات بدون اهمیت بالینی تلقی شود.
هزینه کل مالکیت را به جای قیمت خرید به تنهایی مقایسه کنید
یک سیستم اکسیژن PSA ممکن است مزایای اقتصادی داشته باشد زمانی که یک تاسیسات نیاز اکسیژن قابل پیش بینی و قابل توجهی داشته باشد. با این حال، پرونده مالی باید بر اساس هزینه کامل تامین اکسیژن پزشکی باشد، نه فقط قیمت اولیه تجهیزات.
سرمایه گذاری اولیه
بودجه سرمایه ممکن است شامل تجهیزات تولید اکسیژن، کمپرسورها، سیستم تصفیه هوا، تجهیزات ذخیره سازی یا پشتیبان، اصلاحات خط لوله، کارهای الکتریکی، فونداسیون، نصب، راه اندازی و آموزش باشد.
اگر بیمارستان به ساختمان های اضافی، اصلاح کانتینر، درمان صوتی یا حفاظت از محیط زیست نیاز دارد، این هزینه ها نیز باید لحاظ شود.
قیمت پایین تجهیزات ممکن است عناصر مهمی را که بعداً به هزینه های اضافی پروژه تبدیل می شوند حذف کند. تیم خرید باید قیمت ها را با استفاده از یک محدوده عرضه ثابت مقایسه کند.
هزینه های برق و تعمیر و نگهداری
برق اغلب یک هزینه عملیاتی عمده برای سیستم تولید اکسیژن در محل است. مصرف به پیکربندی تجهیزات، خروجی مورد نیاز، فشار عملیاتی، شرایط محیطی و مشخصات تقاضای واقعی بستگی دارد.
تامین‌کننده باید داده‌های مصرف انرژی را تحت شرایط عملیاتی کاملاً تعریف شده ارائه دهد. در صورت امکان، بیمارستان باید مصرف مورد انتظار را با تقاضای واقعی سالانه مقایسه کند نه اینکه فقط بر یک رقم اسمی تکیه کند.
هزینه های نگهداری ممکن است شامل فیلترها، قطعات سرویس، کالیبراسیون ابزار، سرویس کمپرسور، کار و تعویض گاه به گاه قطعات اصلی باشد. مدل هزینه باید اکسیژن پشتیبان، آزمایش دوره ای و هر بازرسی خارجی مورد نیاز را نیز در نظر بگیرد.
تولید در محل را با اکسیژن تحویلی مقایسه کنید
اکسیژن تحویلی ممکن است شامل خرید یا اجاره سیلندر، حمل و نقل، جابجایی، ذخیره سازی و مدیریت زنجیره تامین باشد. یک سیستم در محل ممکن است برخی از این هزینه ها را کاهش دهد، اما پس انداز به قیمت های محلی اکسیژن، تعرفه های برق، فاصله حمل و نقل، تقاضا و استفاده از تجهیزات بستگی دارد.
ارزیابی اقتصادی باید هر دو گزینه را در طول عمر پروژه مناسب مقایسه کند. همچنین باید هزینه های اضافی و تامین پشتیبان را نیز در نظر بگیرد، زیرا اینها عناصر ضروری ایمنی اکسیژن پزشکی هستند تا هزینه های اختیاری.
یک سیستم نباید صرفاً به این دلیل انتخاب شود که دوره بازپرداخت پیش بینی شده آن کوتاه است. کیفیت پزشکی، انطباق با مقررات، و تداوم عرضه همچنان الزامات الزامی است.
تجربه اکسیژن پزشکی و پشتیبانی فنی تامین کننده را ارزیابی کنید
سیستم های اکسیژن پزشکی نیاز به برنامه ریزی تخصصی تری نسبت به بسیاری از کاربردهای عمومی گاز صنعتی دارند. بنابراین انتخاب تامین کننده باید تجربه شرکت در مورد نیازهای اکسیژن پزشکی، یکپارچه سازی سیستم، راه اندازی و پشتیبانی طولانی مدت را در نظر بگیرد.
تجربه پروژه مرتبط را مرور کنید
بپرسید که آیا تامین کننده سیستم هایی را برای امکانات مراقبت های بهداشتی قابل مقایسه ارائه کرده است یا خیر و آیا این پروژه ها دارای مشخصات اکسیژن پزشکی و محیط نظارتی مشابهی هستند یا خیر.
تجربه مرتبط ممکن است شامل بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها، مراکز درمانی اورژانسی و سایر مؤسسات پزشکی با محدودیت‌های تقاضا و نصب مشابه باشد.
خریدار باید در صورت لزوم، شواهدی از پروژه های تکمیل شده، از جمله محدوده عرضه، روش های راه اندازی، و ماهیت پشتیبانی فنی ارائه شده را درخواست کند.
محدوده عرضه را تأیید کنید
یک نقل قول کامل باید تجهیزات و خدمات شامل را مشخص کند. بسته به پروژه، این موارد ممکن است شامل کمپرسور، پیش تصفیه هوا، تجهیزات تولید PSA، آنالایزر اکسیژن، سیستم کنترل، تجهیزات ذخیره سازی، رابط های خط لوله، هشدارها، پشتیبانی نصب و راه اندازی باشد.
این مظنه همچنین باید اقلام حذف شده، تاسیسات ارائه شده توسط مشتری، کارهای عمرانی و مسئولیت های هر یک از طرفین را مشخص کند.
این امر به ویژه هنگامی که چندین پیمانکار درگیر هستند اهمیت دارد. مسئولیت نامشخص برای خط لوله گاز پزشکی، منبع پشتیبان، یا ترتیبات تست کیفیت می تواند راه اندازی را به تاخیر بیاندازد و شکاف های انطباق ایجاد کند.
پشتیبانی پس از فروش و قطعات یدکی را ارزیابی کنید
سیستم های اکسیژن پزشکی ممکن است برای مدت طولانی کار کنند و نیاز به سرویس های برنامه ریزی شده داشته باشند. تامین کننده باید ترتیبات پاسخگویی، در دسترس بودن قطعات یدکی، آموزش فنی و برنامه نگهداری توصیه شده را توضیح دهد.
برای بیمارستان‌هایی که در مکان‌های دور افتاده هستند، توانایی تشخیص عیوب و دریافت سریع اجزای جایگزین ممکن است از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد.
تیم خرید همچنین باید شرایط گارانتی، رویدادهایی که از پوشش خارج می‌شوند و اینکه آیا تامین‌کننده در طول راه‌اندازی و عملیات بعدی کمک‌های فنی ارائه می‌دهد را تأیید کند.
قبل از سفارش، الزامات راه اندازی، آموزش و پذیرش را تعیین کنید
یک خرید موفق باید شامل یک برنامه واضح برای نشان دادن اینکه سیستم نصب شده مطابق با الزامات فنی و پزشکی توافق شده است باشد.
معیارهای پذیرش قابل اندازه گیری را تعریف کنید
قرارداد باید کیفیت اکسیژن مورد نیاز، جریان، فشار و شرایط عملیاتی مربوطه را مشخص کند. همچنین باید آزمایش‌های مورد نیاز برای نشان دادن عملکرد و اسنادی را که باید در هنگام تحویل ارائه شود، شناسایی کند.
معیارهای پذیرش باید با مشخصات اکسیژن پزشکی قابل اجرا، الزامات نظارتی و طراحی پروژه سازگار باشد.
در مواردی که عملکرد به دمای محیط یا سایر شرایط عملیاتی بستگی دارد، قرارداد باید شرایطی را مشخص کند که تحت آن مقادیر تضمین شده اعمال می شود.
قبل از استفاده بالینی به آزمایش مناسب نیاز دارید
سیستم باید تحت آزمایش های کارخانه ای مورد نیاز، آزمایش پذیرش محل، راه اندازی و تأیید کیفیت گاز پزشکی قرار گیرد. محدوده دقیق به طراحی تجهیزات، نصب و استانداردهای قابل اجرا بستگی دارد.
بیمارستان نباید اجازه استفاده بالینی را بدهد تا زمانی که پرسنل مسئول کامل بودن تمام آزمایشات، تاییدیه ها و مستندات مورد نیاز را تایید کنند.
اگر کیفیت اکسیژن خارج از محدوده مشخص شده است یا یک عملکرد ایمنی ضروری کار نمی کند، سیستم باید مطابق با روش عدم انطباق و اقدامات اصلاحی تایید شده مدیریت شود.
تیم های بهره برداری و تعمیر و نگهداری را آموزش دهید
آموزش باید عملکرد عادی، پاسخ هشدار، راه اندازی و خاموش شدن، تعمیر و نگهداری پیشگیرانه، روش های اضطراری و محدودیت های اختیارات اپراتور را پوشش دهد.
پرسنل باید بدانند که چگونه فشار، خلوص، جریان یا شرایط تجهیزات غیرعادی را تشخیص دهند و در صورت بروز مشکل با چه کسی تماس بگیرند.
بیمارستان باید رویه‌های عملیاتی و سوابق آموزشی را حفظ کند و باید در صورت تغییر تجهیزات یا روش‌ها، آموزش‌های تازه‌سازی ترتیب دهد.
چک لیست تدارکات اکسیژن پزشکی
قبل از تایید خرید، تیم های تدارکاتی و مهندسی بیمارستان می توانند از چک لیست زیر برای شناسایی شکاف های مهم استفاده کنند.
| حوزه ارزیابی | سوالاتی برای تایید قبل از خرید |
|---|---|
| انطباق با مقررات | آیا سیستم مورد نیاز اکسیژن پزشکی قابل اجرا در کشور مقصد را برآورده می کند؟ |
| کیفیت اکسیژن | آیا غلظت مورد نیاز، حدود ناخالصی و روش های تأیید به وضوح مشخص شده است؟ |
| ظرفیت | آیا تقاضا با استفاده از خدمات بالینی واقعی، نیازهای پیک و برنامه های آینده محاسبه شده است؟ |
| فشار | آیا سیستم می تواند فشار مورد نیاز را در نقطه استفاده تحت پیک تقاضا حفظ کند؟ |
| تداوم | آیا افزونگی تولید و ترتیبات اکسیژن پشتیبان برای خطر بالینی مناسب هستند؟ |
| نظارت | آیا کیفیت اکسیژن، فشار، وضعیت تجهیزات و آلارم های مورد نیاز پوشش داده می شود؟ |
| منبع تغذیه | آیا سیستم الکتریکی موجود می تواند عملکرد عادی و ترتیبات اضطراری مورد نیاز را پشتیبانی کند؟ |
| نصب و راه اندازی | آیا فضا، تهویه، زهکشی، دسترسی، سر و صدا و شرایط محیطی قابل قبول است؟ |
| ادغام خط لوله | آیا خط لوله گاز پزشکی موجود یا پیشنهادی توسط پرسنل واجد شرایط ارزیابی شده است؟ |
| هزینه های عملیاتی | آیا برق، تعمیر و نگهداری، تست، تامین پشتیبان، و قطعات یدکی گنجانده شده است؟ |
| قابلیت تامین کننده | آیا تامین کننده دارای تجربه مربوط به اکسیژن پزشکی و پشتیبانی فنی مناسب است؟ |
| راه اندازی | آیا تست های پذیرش، مستندات، آموزش و مسئولیت های تایید تعریف شده است؟ |
این چک لیست باید با اندازه بیمارستان، خدمات بالینی، مقررات محلی و محدوده پروژه تطبیق داده شود. این یک کمک تدارکاتی است، نه جایگزینی برای طراحی رسمی مهندسی یا تأییدیه نظارتی.
سوالات متداول
آیا اکسیژن PSA برای استفاده در بیمارستان مناسب است؟
یک سیستم تولید اکسیژن PSA زمانی می تواند برای استفاده پزشکی مناسب باشد که به طور خاص برای کاربرد مورد نظر طراحی و تایید شده باشد و خروجی آن مطابق با الزامات کیفی اکسیژن پزشکی قابل اجرا باشد. بیمارستان همچنین باید نظارت مناسب، تامین پشتیبان، راه اندازی، نگهداری و ترتیبات انطباق با مقررات را ایجاد کند.
آیا اکسیژن با خلوص تقریباً 93 درصد برای مؤسسات پزشکی قابل قبول است؟
این بستگی به مشخصات اکسیژن پزشکی قابل اجرا و الزامات نظارتی کشور مقصد دارد. برخی از حوزه های قضایی، مشخصات اکسیژن دارویی را در غلظت تقریباً 93 درصد تشخیص می دهند، اما غلظت به تنهایی انطباق را ایجاد نمی کند. محدودیت‌های ناخالصی مربوطه، الزامات آزمایش، مستندات و تأییدیه‌های سیستم نیز باید رعایت شوند.
آیا یک بیمارستان می تواند به طور کامل به سیستم تولید اکسیژن PSA خود متکی باشد؟
بیمارستان نباید تصور کند که ژنراتور اولیه به تنهایی حفاظت کافی را در برابر وقفه تامین می کند. افزونگی مورد نیاز و منبع پشتیبان باید از طریق ارزیابی ریسک بالینی و استانداردهای گاز پزشکی قابل اجرا تعیین شود. ظرفیت پشتیبان باید برای تقاضای مورد انتظار و زمان لازم برای بازیابی عرضه اولیه کافی باشد.
یک بیمارستان به چه میزان ظرفیت اکسیژن نیاز دارد؟
ظرفیت به تعداد و نوع خروجی های اکسیژن، بخش های بالینی، استفاده مورد انتظار، اوج تقاضا، فشار تحویل مورد نیاز و برنامه های توسعه آتی بستگی دارد. یک مهندس گاز پزشکی واجد شرایط باید تقاضا را با استفاده از استاندارد طراحی قابل اجرا و مفروضات مستند محاسبه کند نه اینکه صرفاً بر تعداد تخت تکیه کند.
تفاوت بین ظرفیت مولد اکسیژن و ظرفیت تامین واقعی بیمارستان چیست؟
ظرفیت ژنراتور خروجی موجود در شرایط عملیاتی مشخص را توصیف می کند. ظرفیت تامین واقعی همچنین به تلفات فشار، محدودیت های توزیع-خط لوله، ترتیبات ذخیره سازی و تنظیم، در دسترس بودن تجهیزات، و افزونگی مورد نیاز بستگی دارد. سیستم باید به عنوان یک شبکه تامین کامل ارزیابی شود.
یک بیمارستان قبل از اتصال یک ژنراتور جدید به خط لوله موجود چه چیزی را باید بررسی کند؟
این تاسیسات باید ظرفیت طراحی خط لوله، سازگاری مواد، وضعیت نظارتی، الزامات فشار، ترتیبات جداسازی و پیکربندی هشدار را بررسی کند. پرسنل واجد شرایط باید قبل از استفاده از سیستم برای مراقبت از بیمار، مراحل ادغام، آزمایش و تأیید مورد نیاز را تکمیل کنند.
آیا تولید اکسیژن در محل همیشه ارزانتر از اکسیژن تحویلی است؟
خیر. نتیجه مالی به مصرف اکسیژن، هزینه های برق محلی، قیمت های گاز تحویلی، هزینه های حمل و نقل، نگهداری، استفاده از تجهیزات و سرمایه گذاری مورد نیاز برای افزونگی و پشتیبان بستگی دارد. مقایسه هزینه چرخه عمر مفیدتر از مقایسه قیمت خرید با قیمت تک سیلندر است.
نتیجه گیری
خرید یک سیستم تولید اکسیژن PSA برای یک موسسه پزشکی یک تصمیم زیرساخت بالینی و همچنین یک تصمیم خرید تجهیزات است. این سیستم باید الزامات مربوط به کیفیت اکسیژن پزشکی را برآورده کند، جریان و فشار کافی را فراهم کند، به درستی با خط لوله گاز پزشکی ادغام شود و تداوم عرضه را در شرایط عادی و غیرعادی حفظ کند.
قبل از خرید، بیمارستان ها باید تقاضای بالینی واقعی را محاسبه کنند، انطباق با مقررات را تأیید کنند، نظارت بر کیفیت اکسیژن را ارزیابی کنند، ترتیبات اضافی و پشتیبان مناسب را طراحی کنند، شرایط الکتریکی و محیطی را ارزیابی کنند، و کل هزینه های مالکیت را با هم مقایسه کنند. تجربه تامین‌کننده، روش‌های راه‌اندازی، آموزش، پشتیبانی تعمیر و نگهداری، و معیارهای پذیرش به وضوح تعریف شده به همان اندازه مهم هستند.
مهمتر از همه، کیفیت اکسیژن پزشکی باید به جای اینکه از درجه خلوص اسمی یک ژنراتور فرض شود، نشان داده شود. تا زمانی که آزمایش‌ها، مستندات و تأییدیه‌های مورد نیاز تکمیل نشده باشد، نباید یک سیستم در خدمت بالینی قرار گیرد.
با ارزیابی ترتیب کامل تامین گاز پزشکی قبل از ثبت سفارش، موسسات مراقبت های بهداشتی می توانند سرمایه گذاری آگاهانه تری انجام دهند و پایه ای امن تر برای دسترسی مداوم اکسیژن در مراقبت از بیمار ایجاد کنند.
